Sunday, September 03, 2006

ಜಯಂತಣ್ಣನ ರಗಳೆ- ಭಾಗ ೪

ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೆ ವಿಷಯ ..ಏನು ಮಾಡೊದು ನಾನು ಬರೆದಿದ್ದು ಆಗಲೇ ..ಈಗ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಹಾಕ್ತ ಇದೀನಿ ಅಷ್ಟೆ...ವಿಷಯ ಹಳೆದಾದ್ರು ಅದರಲ್ಲಿ ಇರೊ ಸತ್ಯ ಇಂದಿನದು ಕೂಡ...

ಇದು ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯ ಶೈನಿಂಗ್ ಅಂತ ಬಡ್ಕೊಳ್ತ ಇದ್ರಲ್ಲ ಆಗ ಬರೆದಿದ್ದು ...ನನಗನ್ನಿಸ್ಸಿದ್ದು...

ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೆಲಸ ದುಡಿಮೆಯ ದಾರಿಯಾಗದೆ,ಜೀವನವೇ ಆಗಿರುವುದು ಸಾಧಕವೋ ಬಾಧಕವೋ ...ಚರ್ಚಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ..

ನಾವು ಕೇಳಿದ,ಓದಿದ,ಟಿವಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಥಾನಾಯಕ ಯಾವುದೊ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವುದು ಸಹಜ....ನಿಜಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೀವು ಹೋರಾಟಗಾರರೇ...!!!ಹಾಡು,ಫ಼ೈಟ್,ಪವಾಡಗಳು ಇರೋಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಎಲ್ಲೊ ಸ್ವಲ್ಪ ನಷ್ಟ ಅಂತಲೊ , ಎನೋ ಕಷ್ಟ ಅಂತಲೊ,ಕೆಲಸ ವಿಪರೀತ ಅಂತಾನೋ.. ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತೆವೆ??....ಬರ್‍ಈ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಅಂತಾಗಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಲಾರದು ಅನಿಸುತ್ತೆ..ಉದ್ದೇಶ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೋರಾಡುತಿರುವುದಂತು ಸತ್ಯ.

ವೇಗದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ....""ದೇಶ ಬೆಳಗ್ತ ಇರೊದಿಕ್ಕೆ ..!!"ಇದು ಕಾರಣ.. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪ್ರಯತ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಎನಿಸಿದರೂ ,ಒಂದೊಂದು ಮನೆ ಬೆಳಗತೊಡಗಿದಲ್ಲಿ ದೇಶ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಣೊದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.ಈ ನಿರಂತರ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲ ಎಲ್ಲರಿಗು ಲಭ್ಯವಾಗಿದೆ ..ಕೆಲವರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೆ ಕೆಲವರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಮಗಾಗಿ ,ತಮ್ಮವರಿಗಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಸಮಸ್ತ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಭ್ರಾತ್ರತ್ವವನ್ನು ಜಾಗ್ರತಗೊಳಿಸಿ.... ನಮ್ಮ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಗರಿ ಎನ್ನುವ..

"ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಎಣಿಸದೆ ದುಡಿದೆವು,
ತನು ಮನದಿಂದ ಧ್ಯೇಯ ಸಾಧಿಸುವೆವು....
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಾಗಿ ಉಜ್ವಲ ಭಾರತವ ಕಟ್ಟುವೆವು..."

ಜೈ ಹಿಂದ್ ..ಜೈ ಭುವನೇಶ್ವರಿ ...



ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಚುಟುಕ ಬರೆದ ನೆನಪು...

ಕನಸಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಕುಳಿತೆ,
ಹಗಲೆಲ್ಲ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದೆ..
ಬಂಧು ಬಳಗವ ಮರೆತು ಬಂದೆ..
ನಲಿವು,ಒಲವು ನೋಡದಾದೆ..,
career career.. ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನಾದೆ.......

No comments: