Friday, September 22, 2006

ಜಯಂತಣ್ಣನ ರಗಳೆ- ಭಾಗ 6

ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆ ಮಧ್ಯೆ ಕೂತು ಅದು ಬರೀತಿನಿ,ಇದು ಬರೀತಿನಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಹೊಳೆಯುತ್ತೆ ಬರೆಯೋಕೆ.. ಮಣ್ಣು....!!ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡಬೇಕು..ನಿಸರ್ಗದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನ ನಾವು ಮರೆತಾಗ ಹೊಸ ಅನುಭೂತಿಯಿಂದ ಬರೆದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರು ಆಲೋಚನೆ ಬರಬಹುದು..ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಏನದ್ರೂ ಬರೆಯೋಣ ಅಂದ್ರೆ ನೆನಪಾಗೊದು..ಹೊಸೂರ್ ರೋಡ್ ಟ್ರಾಫ಼ಿಕ್,ಮನಸ್ಸ್ಸಲ್ಲೊಂದು ಮಾತಲ್ಲೊಂದು ಆಡುವ ಜನ,ಏನು ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ರು ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ಏನೊ ಭಾರ..ಮೊನ್ನೆ ಜೋಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಆ ಮನೋರಮಣೀಯ ಸೊಬಗು ನೋಡ್ತ ಅಲ್ಲೆ ಹಾಗೆ ಕೂತಿರೊಣ ಅನಿಸ್ತು..ಇದು ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಂಡು ಓಡೊ ಮನೋಭಾವ ಅಲ್ಲ....ಕೆಲವು ಮರಗಳ ಬೇರು ದೂರ ದೂರಕ್ಕೆ ಹರಡುತ್ತೆ..ಮತ್ತೆ ಕೆಲವ ಮರಗಳು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಆಳಕ್ಕೆ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ...ಅಲ್ವ..?ಬೇರಿಲ್ಲದ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಬೇರು ಬಿಟ್ಟ ಮರವನ ಅಪ್ಪಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಅನುಭವ ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತೊ ಅಷ್ಟು ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ..ಯಾರೊ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ,ಎಲ್ಲೊ ನೋಡಿದ್ದ ನೆನಪು ಎಲ್ಲ ಬೇಗ ಮಾಸುತ್ತೆ... ಕಾಲದ ಉಳಿಯ ಏಟು ಬಿದ್ದಷ್ಟು ಮನಸ್ಸು ಪರಿಪಕ್ವವಾಗುತ್ತದೆ.ಹೌದು ನಿಜ..ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿ ತಿಳಿದೊಕೊಳ್ಳೊ ಅಷ್ಟು ಜೀವನ ದೊಡ್ಡದಿಲ್ಲ...ಜೊತೆಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಹೆಗಲೇರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡುತ್ತೆ...ಏನೊ ಒಂದು ನಿರಾಸಕ್ತಿ ..ಏನು ಕಲಿತು ಏನು ಮಾಡೊದು,ಏನು ನೋಡಿ ಏನು ಮಜ..ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ತರಹ ಅಂತ...ಹೌದಾ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ತರಹ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ..ಅದೇ ಸೂರ್ಯ,ಅದೇ ಚಂದ್ರ...ಅದೇ ಇರುಳು,ಅದೇ ಹಗಲು...

ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗೊದು" ವೇದಾಂತಿ ಹೇಳಿದನು...." ಹಾಡು.

ಎಲ್ಲಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ ,ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತ ಇದೆ ಗಾಡಿ ಅಂದ್ರ..ಅದು ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ....ಬರೆದಿರೊದು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ,ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು ಅನಿಸ್ತ.. ಹೇಳಿ ...ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ತಿನಿ.....

No comments: