Sunday, October 15, 2006

ಗೆಳತಿ-ಮನದೊಡತಿ


ಮನದ ಭಾವಕೊಂದು ಮುಸುಕು..
"ಸ್ನೇಹ ಎನ್ನುವೆ"!!
ಹೇಳಲು ನೂರು ,ಹೇಳಲಾಗದೆ
ನಿಟ್ಟುಸಿರುಡುವೆ..!
ನಾ ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ "ಶುಭ ವಿಧಾಯ"ವೆನೆ
ಅಷ್ಟೆನಾ..? ಪ್ರಶ್ನಿಸುವೆ..
ನಾ ಬೆರಗಾಗಿ "ಮತ್ತೇನು"ಎನೆ
ಮತ್ತದೇ ದುಮ್ಮಾನದಿ ತಲೆದೂಗುವೆ..!!

ಹೇಳೆ ಗೆಳತಿ.., ನೀ ಯಾಕ ಕಾಡತಿ..

ನಾ ಭಾವಗಳ ಅರಿಯದ ಬರಡು ಮರವಲ್ಲ..
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಸನ್ನೆ ತಿಳಿಯದ ಮೂಢನು ಅಲ್ಲ
ಚಿತ್ತವೆಲ್ಲ ಚಂಚಲ,ಕೋಲಾಹಲ ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ..!!

ಹೇಳೆ ಗೆಳತಿ, ನೀ ಯಾಕ ಕಾಡತಿ

ನಾ ಹೇಳಲು ಅಂಜುವೆ,ನಾ ಕಂಡಂತೆ..
ನೀನು ಅಳುಕುವೆ..
ಎಂದೋ ಮುರಿವುದು ಈ ಮೌನದ ಸೇತುವೆ..
ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುತ ಬಳಲಿದೆಡೆ ಆಸರೆಯಾಗುವೆ..

ಹೇಳೆ ಗೆಳತಿ ., ನೀ ಯಾಕ ಕಾಡತಿ
ನೀನಲ್ಲವೆ ಈ ಮನದೊಡತಿ....

3 comments:

maavinayanasa said...

ಹೇಳೆ ಗೆಳತಿ, ನೀ ಯಾಕ ಕಾಡತಿ

ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಕವನ.

navya said...

its so simple and sweet.

jayant said...

ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ತವಿಶ್ರೀ,ನವ್ಯ ಅವರೇ..