Tuesday, October 31, 2006

ಭುವನೇಶ್ವರಿ ಬವಣೆ


ಅಳಬೇಡ ಅಮ್ಮ..,ಅಳಬೇಡ..,
ಅಪಾತ್ರರಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಬೇಡ..,
ಹೆತ್ತ ಕರುಳು ನಿನ್ನದು,ನೋವು ಸಹಜ
ನೀನಲ್ಲವೆಂದವರಿಗೆ ಏತಕೀ ಕನಿಕರ..?

ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಮಮತೆ ಅರಿಯದವರು
ಇನ್ನೆತ್ತ ನಾಯಿ ನರಿಯಾಗಿ ಬಾಳುವರೋ..,
ನೀ ಏಕೆ ಮರುಗುವೆ,ನೆನೆ ನೆನೆದು ಕೊರಗುವೆ
ಅಪಕೀರ್ತಿ ತರುವ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ
ನಿನ್ನ ಹೆಸರುಳಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ಸುಪುತ್ರರು ಸಾಲದೆ..?

ನಿನ್ನ ಹೆತ್ತೊಡಲ ತಂಪಾಗಿಸಿವರು ಇನ್ನು ಇಹರು ಎಂದಿನಂತೆ
ಏಕಳುವೆ ತಾಯೆ..,ನೀ ನೊಂದರೆ ನಮಗಿನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ನಲಿವು
ಅಮ್ಮ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆ ಉತ್ತುಂಗವೇರುವುದು ನಿತ್ಯವು
ಪಣ ತೊಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿನ್ನು ಬದುಕಿಹರಿಲ್ಲಿ..,
ಅಳದಿರು ತಾಯೆ,ಅಳದಿರು ..ನಕ್ಕು ಸಲಹು ನಮ್ಮನು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲ ಮಕ್ಕಳನು..

6 comments:

Shiv said...

ಜಯಂತ್,

ಅಮ್ಮನ ಕರುಳ ಬವಣೆ ಅಂತದ್ದು ಅಲ್ವಾ..
ತಾನೇ ಪಾಲಿಸಿದ,ಪೋಷಿಸಿದ ತನ್ನದೇ ಮಕ್ಕಳು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಅಮ್ಮ ಅಂತಾ ಕರೆಯಬಹುದೇ? ಅದು ಹೋಗಲಿ..ಬೇರೆಯವರನ್ನೇ ಅಮ್ಮ ಅಂತಾ ಕರೆಯಿಲಿ..ಆದರೆ ಹೆತ್ತ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಗೌರವ,ಪ್ರೀತಿ,ಅಭಿಮಾನ ಸಲ್ಲಿಸಬಾರದೇ??

ತುಂಬಾ ಮನತಟ್ಟಿದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಿರಾ ..

jayant said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಶಿವು.....

Vishwa said...

ಮಗ ತು೦ಬಾ ಭಾವ ಇದೆ ಕವನದಲ್ಲಿ.

ಸಿರಿಗನ್ನಡಮ್ ಗೆಲ್ಗೆ... ಸಿರಿಗನ್ನಡಮ್ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗೆ.. ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ
ವಿಶ್ವ

jayant said...

thanks ಮಗ...

maavinayanasa said...

ಅಮ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಅರಿಯುವುದೆಂದೋ ಏನೋ?

ಪರರ ಮಕ್ಕಳದೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರುಬಾರು
ಬಹು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಇವರ ದಾಸರು
ಕೆಲ ಮಕ್ಕಳಷ್ಟೇ ತಾಯ ಮಾನ ಕಾಪಾಡಹತ್ತಿಹರು
ಆಗಲಿ ಇವರ ಕೈ ಬಲ ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕರಾರು

ಎಂಜಲು ಕಾಸಿನ ಈ ದಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಚಾಚುವುದು ನಿಲ್ಲುವವರೆವಿಗೆ ಬವಣೆ ನಿರ್ಮೂಲನವಾಗದು.

jayant said...

ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಿರ ..ಸಾರ್..