Tuesday, February 06, 2007

ಕಲ್ಲಿನ ಕಾವ್ಯ

ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಪುಸ್ತಕ,ಪೆನ್ನು..,
ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯವ ಕೊರೆಯ ಹೊರಟ,
ಒಬ್ಬ ಒರಟ..

ನೂರು ಭಾವಕೆ ಬಣ್ಣವ ಹಚ್ಚಿ
ಕಾಣದ ಲೋಕವ ಕಣ್ಣೆದುರು ಕಟ್ಟಿ
ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವೆನೆಂದ
ನಾಳೆಗಳ ಅಲಂಕರಿಸಿ
ನಗುತ,ನಲಿಯುತ ಹೊಸ ಜೀವಕಳೆಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ
ಮಾತು,ಮಾತಲ್ಲೇ ಮನದಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದ..,
ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗ.

ಒಲ್ಲೆನೆಂದಳು..,
ತಡೆಯದಾಗದೆ "ನಲ್ಲ"ನೆಂದಳು
ಒಲಿದಳು,ನಲಿದಳು,
ಕಾರಣವಿರದೆ ಮುನಿದಳು
"ನನ್ನವನೇ ನೀ ,ನೀನಿರದೆ ನಾನಿಲ್ಲ"
ಒಲುಮೆ ತೋಟದಿ ನಲ್ಮೆಯಲಿ ನುಡಿಯುತ
ನಡೆದಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ,
ಮುದ್ದುಮೊಗದ ಮೊಲ್ಲೆ..

ಕೊರೆಯುವವಗು ತುಸು ತ್ರಾಸ
ಕಲ್ಲ ಮೇಲೆ ಕೊರೆವುದು
ಮುದ್ದು ಪದಗಳ ಪೋಣಿಸಿದ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮಲಿಪಿಯ ಗೀಚಿದ
ಮನದ ತುಮುಲವ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಬಸಿದು
ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯದ ಹೊಸ ತಿರುವು
ಕಲ್ಲಿನ ಕಾವ್ಯ,ಅಳಿಸಲುಂಟೆ..?
ಬೀಗಿದ..

ಜಯಂತ್

2 comments:

srinivas said...
This comment has been removed by a blog administrator.
jayant said...
This comment has been removed by the author.