Monday, September 15, 2008

ಆನಂದ

ದಿಗಂತದತ್ತ ನೆಟ್ಟ ನೋಟವ
ಅಷ್ಟು ಸಡಿಲಿಸಿ
ಇತ್ತ ನೋಡಲು
ಮತ್ತದೇ ಆನಂದ....

ತಿಳಿ ನೀರ ಕೊಳ
ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ
ಹಸಿರ ತೂಗುವ ಮರ ಗಿಡ..
ನಗುವ ಕಂದ
ನಲ್ಲೆಯ ಒಲ್ಮೆ
ಅಲ್ಲು ಇಲ್ಲು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ
ತನ್ನತನವೇ ತೋರುವ....
ಆನಂದ.

2 comments:

Manju said...

"ಆನಂದಮಯ, ಈ ಜಗ ಹೃದಯ..." :)

ಏಕೋ ಏನೋ, ಈ ಕ್ಷಣ ಈ ಕವನವನ್ನು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಓದಿ ಒಂದು ರೀತಿ ಹಾಯೆನ್ನಿಸಿತು... ಬಿರುಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಣ್ಣನೆ ನೀರು ಕುಡಿದಂತೆ, fan ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಂತೆ... ಕವನ success :)

ಜಯಂತ ಬಾಬು said...

Thank you sir